Git Artık 2017 Git

Herkese merhaba! 2017 benim için nasıl geçti biraz anlatmak istiyorum.

Bazen gülüp bazen ağladığım, bazen isyan edip zamanın hızlı geçmesini istediğim bazense zaman dursa şikayetçi olmadığım anlar yaşadığım bir yıl oldu benim için 2017. İlerde 2017 ‘yi sadece anılardan ibaret olarak hatırlamak değil, birilerine “Hayatıma 2017’de girdin ve iyi ki hala yanımdasın” demek istiyorum. Hayatıma giren-çıkan kişiler oldu. Girenlerden pek çoğu akademidendi tabi ki. Hepsini o kadar çok seviyorum ki. Birbirimize bulaşmadan duramasak da, karakter olarak çok farklı kişiler olsak da ne zaman sevincimi, üzüntümü paylaşmak istesem biliyorum ki onlar hep orada. Sanki hissetmiş gibi telefon açıp “Sen ağlıyor musun?” diye soran, sınavımın nasıl geçtiğini sormak için sınavdan çıkmamı bekleyen, bir şey alacağımda hep birlikte fikir verip en iyisini almama yardım eden, gerçekten ne yapacağımı bilemediğim durumlarda dürüstçe fikirlerini söyleyip destek olan… Her biri o kadar özel ki benim için. Biliyorum ki hayatımdan kim çıkarsa çıksın onlar hep orada olacaklar. Ne zaman ihtiyacım olsa ulaşabileceğim insanlarla dolusun canım akademi ♥

Görüşmek için birbirimizin sınav tarihlerini öğreniyoruz mesela. Kim ne zaman hangi şehre gidiyor da biz onunla görüşebiliriz diye yollar arıyoruz. Yetişmeyen ödevler de destek istiyoruz, öğrenmek için heveslendirmeye çalışıyoruz. Siz zaten az çok burada ne yaptığımızı biliyorsunuz ama emin olun içinde olmak bambaşka bir şey. Dışardan bakanlar için üzülerek söylüyorum ki biz çok şanslıyız.

Sayfada ilk yazımı yazacağım zaman ne yazacağım hakkında en ufak bir fikrim yoktu. Murat abi dedi ki “Neyi seviyorsan ve iyi anlatabileceksen onun hakkında yaz.”. O zamanlarda da Solid ile ilgiliydim ve ilk yazım vida çizimi üzerine olmuştu. O kadar uzundu ki yazıyı bölmemiz gerekmişti. Yurtta internet çok kötüydü ve benim için 60 küsur tane görseli tek tek Eray kopyalayıp yapıştırmıştı. Ben şimdi bu arkadaşımı nasıl sevmem? O yazım yayınlandıktan sonra okulumda vize zamanı geldi ve hoca o soruyu sordu. Ben dersi alttan alıyordum ve birinci sınıflar beni gördükleri yerde gelip “Sen Mehtap Gök’sün değil mi? Ben senin yazınla çalıştım sınava.” dediğinde o sevincimi paylaştığım ilk yer yine akademi oldu.

Size genel hatlarıyla anlatmaya çalıştıklarımı biraz özele girerek açmak istiyorum. Beni arayıp bana iyi gelmeye çalışanlar Nevin ve Ayşe’dir. Son konuşmamızda ben ağlıyordum ama bir yandan da kahkaha atıyorum ki Nevin anlamasın diye ve Nevin o gece bana bana “Ağlama lütfen.” demişti. Siz iyi ki varsınız Nevin ve Ayşecik ♥

Mehmet sanki yaşıtım olan bir erkek kardeşim gibi mesela. Onunla fikirlerimizi paylaştığımızda çok verim aldığımı düşünüyorum ben ve bir şey danışacağımızda birbirimize sormamız benim için çok değerli. Ali beni programlama için hiç bıkmadan usanmadan cesaretlendiren abim gibi. Sürekli sorular atıp seviyeme göre davranıyor ve ben şuan belki de onun sayesinde c++ çalışıyorum. Mustafa beni kimse anlamaz dediğim bir gece yanımda olan ve hiç unutamayacağım desteği veren adam… Saolun krallar 😀

Murat abi ve Ezgi abla gerçekten abi ve ablalar yani. Kafamdaki düşünceyi hiçbir zaman yadırgamadan dinleyen kişiler onlar. Asla insan ayırmayan ve herkesi sevebilecek kalbe sahip kişiler. Başka biri abiş diyince Murat abiye (çünkü genelde ben derim), kıskanmadan duramıyorum mesela 😀 Sizi seviyorum sevgili MB ve EÇ.

Şimdi geldik akademinin en ufak üyesine. Sercan! Başta çok gıcık gelebilir ama aslında o kadar minnoş ki… Sırf beni mutlu etmek için yaptığı bir sürü şey vardır. Sinir olduğumu bile bile bana Tontiş Meto Teyze desen de sen bu akademinin başına gelmiş en güzel şeysin canım benim ♥

Aramıza yeni katılan arkadaşlarımız oldu bir de onlara da değinmek lazım. Bütün gıcıklığına rağmen kabullenmek zorunda olduğum Sinsi Erdem :P, tüm tatlılıklarıyla Fatma, Nurdilek, Havva ve daha ismini saymadığım herkes, hepiniz hoş geldiniz.

Akademi Girls grubunun en güzel kalpli üyelerinden bazıları: Merve abla, Neslihan, Reyhan… Sizi çok seviyorum.

Dertler derya olmuş diyerek birlikte müzik dinlediğim özel insanlardan bazıları Burak ve Betül, harbiden siz nasıl katlandınız bana?

Birlikte çalıştığım Elif, Emine ve Furkan’a da çok iyi birer takım arkadaşları olduğu için çok teşekkür ederim.

Bütün bir yıl boyunca tüm nazımı, tribimi, iğrenç esprilerimi (Ayşe Dilan Evli vb. ahaha), depresyonumu, üzüntümü, sevincimi, kahrımı çektiğiniz için adından bahsettiğim bahsetmediğim herkese çok teşekkür ederim. Yeni yıla birlikte girdik artık 2018’de de benimlesiniz hadi yine iyisiniz 🙂

2018 hepimiz için 2017 ‘de üzüldüğümüz ne varsa yerini aşka, dostluğa, sevince, beraberliğe, sağlığa bıraksın diyorum. Ve keşke İzmir’e kar yağsaaa! İyi seneler!

 

Facebook Sayfamizdan Bizleri Takip Edebilirsiniz